Şehname, X. yüzyılda İran edebiyatının büyük şairi Firdevsî (M.940-1020) tarafından yazılan, 60 bin beyitlik bir eserdir. Firdevsî, İran tarihiyle ilgili rivayetleri toplamış ve bu eseri otuz yılda meydana getirmiştir.
Şehname, tarih öncesi zamanlardan başlayıp Sasani İmparatorluğu sonuna dek tüm eski İran krallarını inceler. Ana tema, Zabulistan prensi efsanevi kahramanı Rostam (Rüstem), Esfandiar (Goştasp’ın oğlu) ve Afrasiab gibi kahramanları ve suçluları içerir.
Edebiyat ve tarih yetkilileri tarafından destan olarak nitelendirilen Şehnâme’nin içeriğinde masalımsı bir hava da sezilir. Bununla birlikte Şehnâme’de mitolojik unsurlar da bir hayli fazladır.
Şehnâme’nin Firdevsî tarafından 10. yüzyıl’ın sonunda kaleme alınmasından sonra, Doğu edebiyatlarında Şehnâme yazma geleneği başlamıştır. Türk edebiyatında, Arapça ve Farsça tercümelere dayalı hikâyeler anlatan meddah tipindeki hikâyecilere Firdevsî’nin Şehnâme’sinden hareketle “Şehnâme-hân (Şehnâme anlatıcısı)” denildiği de görülmektedir.
