Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk anayasasıdır. 23 maddeden oluşan bu kanun, 20 Ocak 1921 tarihinde kabul edilmiştir. Bu kanun, Türkiye Cumhuriyeti’nin temel ilkelerini belirlemiştir ve 1924 Anayasası’nın temelini oluşturmuştur. Kanun, Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde yaşanan siyasi ve sosyal sorunların çözümüne yönelik olarak hazırlanmıştır.
