Tasavvuf, İslam’ın içsel ve ruhsal boyutunu ifade eden bir terimdir. Tasavvufun kaynağı Kur’an ve Sünnet’tir, ancak tarihsel süreçte farklı kültürlerden ve coğrafyalardan etkilenmiştir. Tasavvuf üzerindeki yabancı etkileri şöyle sıralayabiliriz:
-
Allah’ın insan bedenine girmesi inancı (hulul)
-
Kulun Allah ile birleşmesi (ittihat)
-
Allah’la bütünleşen kişinin ibadet etmesinin gereksizliği düşüncesi
-
Evliyanın peygamberlerden üstün görülmesi
-
Hakikat karşısında dini emir ve yükümlülüklerin değersizliği
-
Haramların yok sayılması (ibaha)
Bu etkiler, tasavvufun İslam’a dış kaynaklardan sokulmak istenen yabancı unsurlar, diğer dinlerden ve mezheplerden, mistik akımlardan, felsefeden kaynaklanan etkilenmeler olarak da ifade edilir.
Tasavvuf üzerindeki yabancı etkileri, tasavvufun zenginliğini ve çeşitliliğini artırmış, ancak aynı zamanda bazı sapmalar ve aşırılıklara da yol açmıştır. Bu nedenle tasavvufun Kitap ve Sünnet ile uyumlu olması gerektiği vurgulanmaktadır.
