Orta Çağ’ın Avrupa’da “Karanlık Çağ” olarak adlandırılmasının sebepleri arasında, bu dönemde Avrupa’nın çöküş döneminde olması ve Protestan Reformları ile ulusal monarşi dönemlerinin baş göstermesi yer alır. Bu değişikliklerden ötürü çöküşe hazırlanan Orta Çağ Avrupa’sı, bu döneme Karanlık Çağ demiştir.
Öte yandan, İslam coğrafyasında bu dönem “Altın Çağ” olarak adlandırılır. İslam’ın Altın Çağı, tarihsel olarak Abbâsî Hâlifeliği ortalarında başlayan ve sonlarına kadar devam eden, yönlerden zirvede olduğu dönemi ifade eder. Bu dönemde, İslam âlimleri eski gelenekleri incelediler ve kendilerinin yeni buluşlarını, yeniliklerini de ekleyerek yeni bir kültür oluşturdular. İslam’ın Altın Çağı’nda, başta Antik Yunan olmak üzere geçmiş uygarlıkların ve ünlü filozofların ürettiği bilgi ve düşünceler, tercümelerle İslam dünyasına ve Endülüs kanalıyla Avrupa’ya aktarıldı. Bu çağda, matematik, optik bilimi ve kimya gibi birçok alanda önemli gelişmeler yaşandı.