Peygamberimiz (s.a.v.), torunlarına karşı büyük bir sevgi ve merhamet göstermiştir. Çocuklarına olan sevgisinden farklı olarak, torunlarına karşı ayrı bir sevgi duyduğu bilinmektedir. Onlar arasında ayrım yapmaz, onlara şakalar yapar, onları eğlendirir. Ayrıca, onlara güzel ahlakı öğretir ve onları en güzel şekilde yetiştirir.
Peygamberimiz (s.a.v.), ümmetini sevdiği ve sahabesinin üstüne titrediği kadar torunlarını da sevmiş ve çocuk sevgisini ve çocuk yetiştirme kurallarını bize öğretmiştir. Namazdayken sırtına çıkan torunları incinmesin diye secdeyi uzatmış, hutbe okurken minbere çıkan torunlarını kucağına almıştır.
Bunun yanı sıra, Peygamberimiz (s.a.v.), torunlarından birini sırtına aldığında diğerini de kendini dışlanmış hissetmesin diye kucağına alırdı. Torunlarından birine bir şey olduğunda yalnız bırakmazdı. Bu davranışları, Peygamberimiz’in (s.a.v.) torunlarına olan derin sevgi ve merhametini göstermektedir. Bu, aynı zamanda bizlere çocuklara nasıl davranılması gerektiği konusunda da önemli bir öğretidir.
