“Bencil her yerde yalnızdır.” sözü, sadece kendini düşünen ve başkalarına değer vermeyen kişilerin hayatlarında gerçek dostluklara ve sevgiye yer olmadığını anlatan bir atasözüdür. Bencil insanlar, kendi çıkarları için başkalarını kullanır, onların duygu ve düşüncelerini önemsemez, onlara saygı göstermez. Bu nedenle bencil insanlar, çevrelerinde kendilerini seven ve sayan kişiler bulamazlar. İnsanlar, kendilerine değer vermeyen ve onlara iyi davranmayan kişilerle arkadaşlık kurmak istemezler. Böylece bencil insanlar, her yerde yalnız kalırlar.
Bu söz hakkındaki düşüncelerimi defterime şöyle yazabilirim:
Bencil insanlar, hayatlarını sadece kendileri için yaşarlar. Onlar için başkalarının mutluluğu, acısı, sevinci önemli değildir. Onlar, başkalarını kendi çıkarları için kullanır, onlara zarar vermekten çekinmezler. Bencil insanlar, kendilerine yakın olan insanlara bile iyi davranmazlar. Aileleri, arkadaşları, sevgilileri onlar için birer araçtır. Bencil insanlar, kendilerinden başka kimseyi sevmezler. Bu yüzden bencil insanlar, gerçek dostlukların ve sevginin ne olduğunu bilmezler. Onlar, hayatlarında yalnızdırlar. Çünkü insanlar, bencil insanlara güvenmez, onlara saygı duymaz, onlarla arkadaşlık etmek istemezler. Bencil insanlar, her yerde yalnız kalırlar. Bence bencil insanlar, hayatın en büyük güzelliklerini kaçırırlar. Hayat, paylaşmak, sevmek, saygı duymak, yardımlaşmak, empati kurmak gibi değerlerle anlam kazanır. Bencil insanlar, bu değerleri yaşayamadıkları için hayattan zevk alamazlar. Onlar, mutlu olamazlar. Ben bencil insanlara acıyorum. Umarım bir gün bencil olmanın yanlış olduğunu anlarlar ve hayatlarını değiştirirler.
