Emanete ihanet etmek, kendisine emanet edilen bir şeyi kötüye kullanmak, zarar vermek, haksızlık yapmak veya gizlemek anlamına gelir. Bu, hem malda hem de sözde olabilir. Emanete ihanet etmek, hem Allah’a hem de insanlara karşı büyük bir günahtır. Emanete riayet etmek ise, emanet edilen şeyi korumak, sahibine geri vermek, doğru söylemek ve verdiği sözü tutmak demektir. Emanete riayet etmek, müminlerin vasıflarından biridir.
Âl-i İmrân suresi, 161. ayette, Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:
“Hiçbir peygamberin, emanete ihanet etmesi düşünülemez. Kim emanete ihanet ederse, kıyamet günü ihanet ettiği şeyle gelir. Sonra herkese kazandığı tastamam ödenir. Onlara zulmedilmez.” (Âl-i İmrân, 161)
Bu ayetin nüzul sebebi, Uhud Savaşı’nda Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) emriyle bırakılan okçuların, savaşın kazanıldığını zannederek yerlerini terk etmeleri ve bu yüzden müşriklerin arkadan saldırarak Müslümanlara ağır bir kayıp verdirmeleridir. Bazı münafıklar, bu durumu Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) savaş ganimetlerine ihanet ettiği şeklinde yorumlamış ve onu suçlamışlardır. Allah Teâlâ ise, bu ayetle Peygamber Efendimiz’in (s.a.v) masumiyetini ve emanete riayetini beyan etmiş ve emanete ihanet edenlerin ahirette hesaba çekileceklerini bildirmiştir.
