Peygamberimiz (s.a.v.) Mekke’de İslam’ı yayarken çok sayıda zorlukla karşılaşmıştır. Bunlar arasında şunlar sayılabilir:
-
Eziyet ve işkence: Müşrikler, Müslümanlara ve Peygamberimize (s.a.v.) çeşitli eziyet ve işkenceler yapmışlardır. Örneğin, Peygamberimiz (s.a.v.) namaz kılarken üzerine deve bağırsakları atılmış, yüzüne tükürülmüş, taşlanmış, yaralanmıştır. Müslümanlardan bazıları da demir zırhlar giydirilerek güneş altında bırakılmış, ateşe atılmış, derileri yüzülmüş, işkence aletleriyle parçalanmıştır.
-
Hakaret ve alay: Müşrikler, Peygamberimiz (s.a.v.)’e ve Müslümanlara hakaret ve alay etmişlerdir. Örneğin, Peygamberimiz (s.a.v.)’e “deli”, “sihirbaz”, “şair”, “yalancı” gibi çirkin sıfatlar yakıştırmışlar, onunla dalga geçmişler, onun getirdiği mesajı küçümsemişlerdir.
-
Kovulma ve boykot: Müşrikler, Peygamberimiz (s.a.v.)’i ve Müslümanları Mekke’den kovmak istemişler, onlara ticari ve sosyal ambargo uygulamışlardır. Örneğin, Peygamberimiz (s.a.v.)’e ve Müslümanlara evlenme, alışveriş, konuşma gibi hakları tanımamışlar, onları Şiib-i Ebu Talip adlı bir vadide üç yıl boyunca aç ve susuz bırakmışlardır.
-
Ölüm tehdidi ve suikast: Müşrikler, Peygamberimiz (s.a.v.)’i öldürmek için tehditler savurmuşlar, suikast girişimlerinde bulunmuşlardır. Örneğin, Peygamberimiz (s.a.v.)’in evine girmek için kapısını kırarak saldırmışlar, onu zehirlemeye çalışmışlar, onunla savaşmak için ordular hazırlamışlardır.
Peygamberimiz (s.a.v.), tüm bu zorluklara rağmen Mekke’de İslam’ı yaymaya devam etmiştir. Yanındaki Müslümanlar ise dinlerini yaşayabilmek ve özellikle de hayatta kalabilmek adına hicret etmek durumunda kalmışlardır.
