Türkiye’nin genç nüfus potansiyelinin azalması, yaşlı nüfusun oranının artmasına ve ekonomik etkileşimdeki değişikliklere neden olabilir. Bu durum, iş gücü piyasasında dengesizliklere, sosyal güvenlik sistemlerinde baskılara, sağlık ve bakım hizmetlerinde artan taleplere ve ekonomik büyümeyi etkileyen faktörlerde değişikliklere yol açabilir.
TÜİK verilerine göre, 2022 yılında Türkiye’nin toplam nüfusu 85 milyon 279 bin 553 kişi iken 15-24 yaş grubundaki genç nüfus 12 milyon 949 bin 817 kişi oldu. Genç nüfus, toplam nüfusun %15,2’sini oluşturdu. Nüfus projeksiyonlarına göre genç nüfusun toplam nüfus içindeki oranının 2030 yılında %14,0, 2040 yılında %13,4, 2060 yılında %11,8 ve 2080 yılında %11,1’e düşeceği öngörüldü.
Türkiye’nin genç nüfus oranının Avrupa Birliği üye ülkelerinden yüksek olduğu görüldü. 2022 yılında AB üye ülkeleri arasında en yüksek genç nüfus oranına sahip olan ülkelerin sırasıyla %12,8 ile İrlanda, %12,3 ile Hollanda ve %12,2 ile Danimarka olduğu, en düşük genç nüfus oranına sahip olan ülkelerin ise sırasıyla %9,1 ile Bulgaristan, %9,3 ile Çekya, %9,4 ile Slovenya ve Letonya olduğu görüldü.
Genç nüfusun eğitim, istihdam, evlilik, sağlık gibi konularda karşılaştığı sorunlar ve fırsatlar da ileriki dönemlerde Türkiye’nin sosyal ve ekonomik gelişimini etkileyebilir. Bu nedenle, genç nüfusun potansiyelini en iyi şekilde değerlendirmek için uygun politikaların tasarlanması ve uygulanması önemlidir.
