Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı’na girdi ve yenik bir şekilde ayrıldı. II. Meşrutiyetin 6 yıl süren üçüncü dönemi de 21 Aralık 1918’de feshedilme ile sona ermiş oldu.
II. Meşrutiyetin dördüncü döneminde yaklaşık 1 yıl süreyle yeni seçim yapılmadı. Eğer bir seçime Arap vilayetleri katılmaz ise bu durum vilayetlerin artık devlete ait olmadığının göstergesi olurdu. Ayrıca seçimde büyük rolü olan İttihat ve Terakki’nin söz sahibi kadrosu ülkede bile değildi. İstanbul hükümeti yaptıklarına meşruluk kazandırmak için bir seçim istiyordu. İşgalci devletler de istedikleri kararları aldırabileceklerdi. Anadolu hareketi de milli mücadele için daha fazla güç bulabilecekti.
Sivas Kongresi bir seçim için ısrarcıydı ve bu yüzden Damat Ferit Paşa kabinesinin yerine geçen Düztaban Ali Rıza Paşa seçim kararı aldı. Seçilebilenler de yalnızca Müdafa-i Hukuk yanlılarıydılar. Mustafa Kemal Paşa da seçilmiş olduğu halde güvenlik gerekçesiyle İstanbul’a gitmedi.
12 Ocak 1920’de toplanan meclis Anadolu hareketlenmesini destekledi ve 16 Şubat’ta Misak-ı Milli’yi de kabul etmiş oldu. 16 Mart’ta müttefik devletler Rauf Bey ile birlikte bazı mebusları tutukladı. 18 Mart itibari ile Meclis süresiz olarak tatil edildi ve diğer mebuslar da Anadolu’da kalıp Ankara’daki milli hareketlenmeyi desteklemek için Millet Meclisi’ne katıldılar.
11 Nisan’da son padişah VI. Mehmed Vahdeddin meclisi resmi olarak feshetmiş oldu ve bu tarihten Osmanlı Devleti’nin resmi olarak sona erdiği 1 Kasım 1922 tarihinde saltanatın kaldırılmasına kadar Osmanlı Devleti iç veya dış politikada olmak üzere herhangi bir varlık veya hareketlilik göstermedi. 29 Ekim 1923 tarihinde Cumhuriyetin ilan edilmesinin ardından Türkiye Cumhuriyeti kurulmuş oldu.
