Bu söz, felsefenin insanın tanrıya olan inancını nasıl etkilediğine dair bir görüşü ifade eder. Bacon’a göre, felsefeye az ilgi duyan veya yüzeysel olarak felsefe yapan insanlar, tanrının varlığını inkar eden bir tutuma (ateizm veya tanrıtanımazlık) yönelebilirler. Çünkü onlar, doğanın işleyişini ve insanın yerini anlamak için yeterli araştırma ve sorgulama yapmazlar. Fakat felsefeye derinlemesine giren ve doğru yöntemleri kullanan insanlar, tanrının varlığını ve yaratıcılığını kabul eden bir inanca (teizm veya deizm) sahip olabilirler. Çünkü onlar, doğanın sırlarını keşfettikçe, tanrının bilgeliğini ve gücünü takdir ederler.
Bacon, bu sözüyle, felsefenin tanrıya inanmayı engelleyen veya zayıflatan bir etkinlik olmadığını, aksine tanrıya inanmayı destekleyen ve güçlendiren bir etkinlik olduğunu savunur. Bacon, kendisi de tanrıya inanan bir filozoftur ve bilimsel yöntemin tanrının yaratışını anlamak için en iyi araç olduğunu düşünür. Bacon, felsefeyi ve bilimi, dini inançla çelişen değil, tamamlayan bir faaliyet olarak görür
