Cebelü, Osmanlı Devleti’nde tımar sahiplerinin yetiştirdikleri ve silahlandırdıkları atlı askerlere verilen addır. Bu askerler, barış zamanında toprağı işleyen köylüler iken savaş zamanında sipahilerin refakatçisi olarak savaşa katılırlardı. Cebelü kelimesi, Moğolca cebe (silah, zırh) kelimesinden Türkçe +lü ekiyle türetilmiştir. Cebelülerin silahlandırılması ve savaşlarda yer alması II. Murad devrinde başlamıştır. 18. yüzyılda tımar sisteminin bozulmasıyla birlikte cebelü sınıfı da ortadan kalkmıştır.
