Yeter-sebep ilkesi, bir önermenin doğruluğunun kanıtlanmasında temel bir rol oynar. Bu ilke, herhangi bir önermenin doğru kabul edilebilmesi için yeterli bir nedenin olması gerektiğini belirtir. Başka bir deyişle, bir önermenin doğruluğu, onu destekleyen yeterli ve geçerli bir sebebe dayandırılmalıdır.
Örneğin, “Eğer yağmur yağıyorsa, yerler ıslanır” önermesinin doğruluğunu kanıtlamak için, yağmurun yağdığına dair yeterli sebep (gözlem, ölçüm vb.) sunulmalıdır. Eğer bu sebep sağlanamazsa, yerlerin ıslanmasının yağmurdan kaynaklandığını iddia etmek mantıksız olur. Yeter-sebep ilkesi, böylece önermeler arasındaki mantıksal bağlantıyı ve neden-sonuç ilişkisini güçlendirir.
