Zekâ, genellikle bireyin öğrenme, problem çözme, soyut düşünme, anlama ve yeni durumlara uyum sağlama yetenekleri olarak tanımlanır. Bu yeteneklerin bir kısmı doğuştan gelen faktörlere bağlı olsa da, pek çok araştırma zekânın geliştirilebileceğini göstermektedir. Eğitim, zenginleştirilmiş çevreler, zihinsel egzersizler ve sürekli öğrenme gibi faktörler, zekânın gelişimine katkıda bulunabilir. Örneğin, yeni bir dil öğrenmek, müzik aleti çalmak veya zorlu zihinsel aktivitelerle uğraşmak zihinsel becerileri ve dolayısıyla zekâyı geliştirebilir. Bu nedenle, zekânın sadece sabit bir özellik olmadığı, aynı zamanda çeşitli deneyimler ve uygulamalarla geliştirilebilecek dinamik bir süreç olduğu söylenebilir. Öğrenme ve deneyim, zekânın gelişiminde önemli rol oynar.
