Kleptoplasti, bazı canlıların fotosentez yapabilen başka canlılardan plastitleri alarak kendi hücrelerinde kullanması sürecidir. Bu, özellikle bazı deniz sülükleri ve yassı solucanlar gibi canlılarda gözlemlenir ve bu canlılar, aldıkları plastitler sayesinde bir süre fotosentez yapabilirler. Ancak, insanlar için bu durum mümkün değildir.
İnsan hücreleri, fotosentez yapabilen canlılardan plastitleri alıp kullanacak mekanizmalara sahip değildir. İnsanlar, enerji ihtiyaçlarını karşılamak için besinleri sindirerek kullanırlar ve bu süreçte fotosentez yerine hücresel solunum gerçekleşir. İnsan hücreleri, fotosentez için gerekli olan kloroplastları barındırmaz ve bu organelleri işlevsel olarak kullanabilecek genetik yapıya veya biyokimyasal yollara sahip değildir.
Ayrıca, kleptoplasti yapan canlılar bile, bu plastitleri sınırlı bir süre için kullanabilirler ve bu süre zarfında fotosentez yapabilirler. Ancak, bu plastitlerin işlevlerini sürdürebilmeleri için gerekli olan genetik materyal ve destekleyici hücresel yapılar bu canlılarda yoktur. Bu nedenle, kleptoplasti yoluyla elde edilen fotosentez yeteneği geçicidir ve bu canlılar plastitleri yeniden kazanmak için düzenli olarak fotosentez yapabilen canlıları tüketmek zorundadır.
Sonuç olarak, insanların kleptoplasti yoluyla fotosentetik canlı olmaları, mevcut biyolojik yapıları ve genetik donanımları nedeniyle mümkün değildir. İnsanlar, enerji üretimi için fotosenteze alternatif olan hücresel solunum mekanizmasına bağlıdır ve bu süreç, oksijen kullanılarak besinlerin enerjiye dönüştürülmesini içerir. Bu, insanların doğal yaşam döngüsünde ototrofik (kendi besinini üreten) canlılar yerine heterotrofik (hazır besinleri tüketen) canlılar olarak kalacakları anlamına gelir.