Oksijensiz solunumda, monomerler tamamen inorganik maddelere kadar parçalanmaz; genellikle glikoz molekülü pirüvat molekülüne kadar parçalanır ve bu süreçte sınırlı miktarda enerji üretilir. Oksijenli solunumda ise, glikoz molekülü tamamen karbondioksit ve suya kadar parçalanır ve bu süreçte elektron taşıma zinciri (ETS) kullanılır. ETS, oksijenli solunumda çok sayıda ATP üretmek için gereklidir ve bu süreçte glikoz molekülünden elde edilen enerjinin çok daha büyük bir kısmı kullanılabilir. Oksijensiz solunumda ETS’nin olmaması ve glikozun tam olarak oksitlenmemesi, oksijenli solunuma göre daha az enerji üretilmesine neden olur.
