Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh.” prensibi, Türkiye Cumhuriyeti’nin dış politikasını derinden etkilemiş ve şekillendirmiştir. Bu prensip, hem iç barışı hem de uluslararası barışı hedefleyen bir dış politika anlayışını ifade eder. Atatürk’ün bu ilkesi, Türkiye’nin dış ilişkilerinde barışçıl bir yaklaşım benimsemesini ve agresif politikalardan kaçınmasını sağlamıştır.
“Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesi, Türkiye’nin komşuları ve diğer devletlerle olan ilişkilerinde işbirliğine ve diyaloga dayalı bir tutum sergilemesine yol açmıştır. Ayrıca, bu ilke, Türkiye’nin uluslararası arenada barışın korunması ve savaşların önlenmesi yönünde aktif rol almasını teşvik etmiştir.
Atatürk döneminde, bu ilke doğrultusunda Türkiye, Balkan Antantı ve Sadabat Paktı gibi bölgesel işbirliği anlaşmalarına imza atmış ve böylece bölgesel barış ve güvenliğin sağlanmasına katkıda bulunmuştur. Aynı zamanda, Türkiye’nin Milletler Cemiyeti ve daha sonra Birleşmiş Milletler gibi uluslararası kuruluşlara üyeliği ve bu kuruluşların barışçıl amaçlarını desteklemesi de bu ilkenin bir yansımasıdır.
Özetle, “Yurtta sulh, cihanda sulh” prensibi, Türkiye’nin dış politikasında barışçıl bir çizgi izlemesini ve uluslararası ilişkilerde barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik çabalarını belirlemiştir.
