İtilaf Devletlerinin Mondros Ateşkes Antlaşması sonrasındaki uygulamaları, "Wilson İlkeleri"nin bazı maddeleri ile çelişmektedir. İşte bu çelişkilerden bazıları:
-
Wilson İlkeleri’nin 1. Maddesi: Açık barış antlaşmaları ve gelecekte de açık diplomasi yapılması gerektiğini belirtir. Ancak, Mondros Ateşkes Antlaşması sonrasında İtilaf Devletleri’nin uygulamaları genellikle gizli diplomasi ve anlaşmalarla yürütülmüştür.
-
Wilson İlkeleri’nin 2. Maddesi: Karasuları dışında, savaşta ve barışta, denizlerin mutlak serbestisi ilkesini savunur. İtilaf Devletleri ise Boğazları ve stratejik deniz yollarını kontrol altına alarak bu ilkeyi ihlal etmiştir.
-
Wilson İlkeleri’nin 5. Maddesi: Sömürgecilik taleplerinin tarafsız bir şekilde ele alınmasını ve halkların çıkarlarının gözetilmesini öngörür. Ancak, İtilaf Devletleri Osmanlı topraklarını işgal ederek ve yerel halkın iradesini göz ardı ederek bu ilkeyi çiğnemiştir.
-
Wilson İlkeleri’nin 12. Maddesi: Osmanlı İmparatorluğu’ndaki Türklerin egemenliğinin korunmasını ve diğer milletlere de özerklik verilmesini önerir. İtilaf Devletleri ise Osmanlı topraklarını bölerek ve işgal ederek bu maddeye aykırı hareket etmiştir.
Bu çelişkiler, İtilaf Devletleri’nin Mondros Ateşkes Antlaşması sonrasındaki uygulamalarının Wilson İlkeleri ile uyumsuz olduğunu göstermektedir.
