Abbasiler dönemi, 8. ve 13. yüzyıllar arasında İslam medeniyetinde büyük bir bilim ve düşünce gelişimine tanıklık etti. Bu dönemde, Bağdat’taki Beytü’l Hikme (Hikmet Evi) gibi entelektüel merkezlerde, İslam ve antik Yunan bilimleri bir araya getirilerek önemli çalışmalar yapıldı. Ayrıca, Abbasiler döneminde yetişen tarihçiler ve bazı eserleri de kayda değerdir. Örneğin, Medâinî’nin “Aḫbârü’l-ḫulefâʾ,” Câhiz’in “Kitâbü’l-ʿArab ve’l-ʿAcem,” İbn Kuteybe’nin “el-Maʿârif,” Belâzürî’nin “Fütûḥu’l-büldân,” ve Ya‘kūbî’nin “Târîḫu’l-Yaʿḳūbî” gibi eserleri bu dönemde ortaya çıkmıştır. Abbasiler, İslam dünyasındaki bilimsel ve kültürel gelişmelere de katkı sağlamıştır; bu dönemin en önemli isimleri arasında halife Harun Reşid ve onun oğulları Emin, Me’mun ve Mutasım bulunmaktadır.
