Kulenin üst kısmının devrilme sırasında daha hızlı düşmesinin sebebi, bu yapıların genellikle alt kısmının daha geniş ve sağlam olmasıdır. Buna genellikle bir kule veya dikey yapıdaki alt kısmın, üst kısma göre daha büyük bir çap veya daha geniş bir tabanı vardır. Bu durum alt kısmın daha yüksek bir dönme momentine (torka) sahip olmasına yol açar.
Devrilme anında, bir yapıyı deviren temel etken genellikle momenttir. Moment, bir noktada uygulanan kuvvetin kuvvetin kolu (yani kuvvetin noktaya olan uzaklığı) ile çarpımıdır. Kule veya benzeri bir yapı devrilmeye başladığında, alt kısmında daha büyük moment olduğu için bu kısım daha fazla dönme eğilimi gösterir. Üst kısım ise daha az momente sahip olduğundan daha yavaş döner.
Ayrıca, eylemsizlik momenti de önemli bir faktördür. Eylemsizlik momenti, bir cismin dönme eğilimini belirleyen ve cismin şekli ve kütlesiyle ilişkili olan bir özelliktir. Düzgün bir kulede veya benzeri bir yapıda, alt kısım genellikle daha büyük bir eylemsizlik momentine sahiptir çünkü daha fazla kütleye ve genişliğe sahiptir. Bu da alt kısmın daha yüksek torka karşı daha fazla direnç göstermesini sağlar.
Sonuç olarak, kule veya benzeri yapıların devrilmesi sırasında üst kısım daha kısa sürede yere ulaşır çünkü alt kısım daha büyük bir momente ve daha yüksek bir eylemsizlik momentine sahiptir. Bu nedenle, devrilen yapıda alt kısım daha uzun süre ayakta kalabilirken, üst kısım daha çabuk hareket eder ve yere ulaşır.
