Aşağıda verilen şiirleri şairlerin sanat anlayışları ve biçim açısından karşılaştırınız.
İTHAF
Yuva şefkat yuvasıdır,
Ninelerdir onu yapan;
Fakat, yavrum senin yuvan
Bir marifet yuvasıdır
Bunu ancak irfan yapar,
Bunun ayrı değeri var.
Sev yuvanı; orada sen
Kardeşlerinle koşarak,
Ötüşerek, oynaşarak,
Öğrenirsin -öğrenmeden
Nedir zahmet, nedir keder-
Faideli birçok şeyler.
Haydi yuvana yavrucak;
O marifet yuvasıdır.
Ve fazilet yuvasıdır,
Orda fikrin uyanacak;
Orda kanat açacaksın,
Yükseklere uçacaksın!
Tevfik Fikret, Şermin
OK
Yavuz Sultan Selim Hân’ın önünde
Ok atan ihtiyar Bektaş Subaşı,
Bu yüksek tepeye dikti bu taşı,
O Gaazî Hünkâr’ın mutlu gününde.
(…)
En son Bektaş Ağa çöktü diz üstü.
Titrek elleriyle gererken yayı,
Her yandan bir merak sardı alayı,
Ok uçtu hedefin kalbine düştü.
Hünkar dedi: “Koca! Pek yaman saldın!
Eğerçi bellisin benim katımda,
Bir sır olsa gerek bu ilk atımda,
Bu sihirli oku nereden aldın?”
İhtiyar elini bağrına soktu,
Dedi ki: “İstanbul muhâsarası
Başlarken aldığım gazâ yarası
İçinden çektiğim bu altın oktu!”
Yahya Kemal Beyatlı, Kendi Gök Kubbemiz