Muharrem Kararnamesi, Osmanlı Devleti’nin 1875 yılında ilan ettiği mali iflasın ardından, alacaklı devletlerle yaptığı müzakereler sonucunda 1881 yılında yayınladığı bir kararnamedir. Bu kararname ile Osmanlı Devleti’nin iç ve dış borçlarının yapılandırılması ve ödenmesi için bir plan belirlenmiştir. Muharrem Kararnamesi’nin amacı, Osmanlı Devleti’nin mali durumunu düzeltmek ve alacaklı devletlerle ilişkilerini iyileştirmektir. Muharrem Kararnamesi’nin başlıca özellikleri şunlardır:
-
Osmanlı Devleti’nin toplam borcu 239 milyon lira olarak kabul edilmiştir.
-
Borçların faiz oranı %4 olarak belirlenmiştir.
-
Borçların ödenmesi için devletin bazı vergi gelirleri alacaklılara bırakılmıştır.
-
Bu vergi gelirlerini toplamak ve borçları ödemek üzere Duyun-u Umumiye idaresi kurulmuştur.
-
Duyun-u Umumiye idaresi yedi üyeden oluşmaktadır. Bu üyeler İngiltere, Fransa, Almanya, Avusturya-Macaristan, İtalya, Hollanda ve Osmanlı’dan seçilmiştir.
