Evet, bu dizelerden yola çıkarak âşıklık geleneği olan gurbete çıkma ve gurbet illerde şiir söyleme geleneğinin XX. yüzyılda da sürdürüldüğünü söyleyebiliriz. Şeref Taşlıova'nın bu şiirinde, âşık edebiyatının köklü bir geleneği olan gurbet teması işlenmiştir. Gurbet, âşıkların hayatında önemli bir yer tutar ve sıklıkla memleket özlemi, vatan sevgisi, yabancı bir yerde yaşamanın zorlukları gibi duyguların ifade edilmesine vesile olur. XX. yüzyılda da bu geleneğin devam ettiği görülmektedir. Taşlıova'nın şiirinde, vatan sevgisi ve gurbetin zorlukları açıkça dile getirilmiş; memleket hasreti ve yabancı bir yerdeki yalnızlık duygusu şiirin ana temasını oluşturmuştur. Bu da âşıklık geleneğinin modern dönemde de canlı bir şekilde sürdüğünü göstermektedir.