Ayverdi’de tasavvufun önemli bir yer tuttuğu romanlarında bu temadan uzaklaşmamak şartıyla çok defa platonik bir aşk ve kişilerin ruh dünyalarını aydınlatan bir mürşit yahut dost bulunduğu malûmdur. Osmanlı ve İslâm ahlâkını ve tevhit inancını temsil eden (...) başlıca kahramanları dikkate alındığında bu romanları tezli edebiyat kategorisine sokmakta bir manâ yoktur. Bahis konusu (...) yazılarını alelâde didaktizmden ayıran ilk hususu ise Sâmiha Ayverdi’nin Türkçeye bütün nüanslarıyla tasarrufa bulunan kaleminde aramak gerekir. Bu üslûp, zahmetsiz ve külfetsiz bir sehl-i mümtenidir (elde edilmesi hemen hemen imkânsız kolaylık). Ama mesaj yazarlığının daha önemli şartını müellifin (yazar) idealizminde aramalıdır. Bütün bu yazılarda telkin edilen, okuyucuda uyandırılmak istenen duygu, başta merhamet olmak üzere sadakat, muhabbet, vefa, tevazu, fazilet ve kendileri gibi adları bile hafızalarımızdan silinmiş belki sözlüklerde dahi rastlayamadığımız kadirşinaslık (değerbilirlik), sahavet (cömertlik), ulüvvücenap (büyüklük göstermek), diğergamlık (başkalarının menfaatini kendi menfaatinden üstün tutma, özgecilik)... işte Ayverdi’nin idealist bir muharrir (yazar) olarak düşünmemizi gerektiren temalar kadrosu.
Orhan OKAY, Edebiyat ve Edebî Eser Üzerine
1. Bu parçaya göre Sâmiha Ayverdi romanlarını değerli kılan nedenler nelerdir? Açıklayınız.
2. Bu parçada anlatılanlardan da yararlanarak roman türüyle ilgili düşüncelerinizi ifade ediniz.