Frontal duruş, bir figürün ya da heykelin tamamen öne doğru, yani yüzü ve vücudu tam olarak izleyiciye dönük bir şekilde yerleştirilmesi anlamına gelir. Bu duruş, figürün sağ ve sol taraflarının simetrik olduğu ve genellikle hareketin ya da duygunun ifade edilmediği bir pozisyondur. Frontal duruş, özellikle eski Yunan ve Mısır heykeltıraşlığında sıkça kullanılmıştır. Bu tarz, figürün düzenli, dengeli ve idealize edilmiş bir biçimde sergilenmesini sağlar. Ayrıca, frontal duruş genellikle daha resmi ve ritüel bir hava taşır, çünkü figürün her açıdan dikkatlice gözlemlenebilmesi için öne doğru yerleştirilmiştir. Bu duruş, özellikle tanrıların, firavunların veya önemli kişilerin heykellerinde sıkça tercih edilmiştir.
