UNESCO’nun kuruluş sözleşmesinde yer alan “Harpler insanların dimağlarında başlar. Barışın savunma siperlerinin de insanların dimağlarında kurulması gereklidir.” ifadesi, bence dünya barışı için çok önemli bir mesaj veriyor. Bu söz, savaşların aslında insanların düşüncelerinde, inançlarında ve birbirlerine karşı tutumlarında başladığını söylüyor. Yani, bir toplumda veya insanlar arasında nefret, önyargı, hoşgörüsüzlük gibi olumsuz düşünceler yaygınsa, o zaman savaş çıkması çok daha olasıdır.
Bu ifadeyi düşündüğümde, savaşların sadece silahlarla, bombalarla olmadığını fark ediyorum. Savaş, aslında insanların birbirlerini anlamaması, farklılıklara saygı duymaması ve diyalog kuramamasıyla başlıyor. Eğer insanlar birbirlerine karşı önyargılıysa, birbirlerinin kültürlerini, inançlarını ve yaşam tarzlarını anlamaya çalışmıyorsa, o zaman aralarında çatışma çıkması kaçınılmaz oluyor.
Bu sözün ikinci kısmı ise, barışın da aynı şekilde insanların dimağlarında, yani düşüncelerinde ve kalplerinde kurulması gerektiğini vurguluyor. Barış, sadece savaşın olmaması demek değil. Barış, insanların birbirlerine saygı duyması, farklılıkları zenginlik olarak görmesi, diyalog kurabilmesi ve işbirliği yapabilmesi anlamına geliyor. Eğer bizler, çocuklar, gençler ve yetişkinler olarak barışın önemini anlarsak, birbirimize karşı hoşgörülü ve saygılı olursak, o zaman gerçek bir barış ortamı yaratabiliriz.
Örneğin, okulumuzda farklı kültürlerden, farklı inançlardan arkadaşlarımız var. Eğer biz onlara karşı önyargılı davranırsak, onları anlamaya çalışmazsak, o zaman aramızda sorunlar çıkabilir. Ama eğer onlarla konuşursak, kültürlerini, inançlarını öğrenirsek, onlara saygı gösterirsek, o zaman çok güzel arkadaşlıklar kurabiliriz ve birlikte daha iyi bir okul ortamı yaratabiliriz.
Bence UNESCO’nun bu sözü, sadece devletler için değil, her birimiz için önemli bir mesaj içeriyor. Barışı sağlamak için önce kendi düşüncelerimizi, önyargılarımızı ve tutumlarımızı gözden geçirmemiz gerekiyor. Eğer bizler barışçıl düşünceler benimsersek, birbirimize saygı gösterirsek ve diyalog kurarsak, o zaman dünyada da gerçek bir barışın sağlanmasına katkıda bulunabiliriz. Bu nedenle, barış eğitiminin okullarda ve toplumda daha fazla önem verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü barış, ancak insanların zihinlerinde ve kalplerinde yeşerdiği zaman kalıcı olabilir.
