Bence bu durumun birkaç önemli sebebi var. Öncelikle, din adamları da toplumun diğer kesimleri gibi farklı düşüncelere, siyasi görüşlere ve önceliklere sahipti. Kimileri için vatanın kurtuluşu her şeyin önündeydi ve bu amaçla Mustafa Kemal Paşa'nın önderliğindeki harekete destek verdiler. Onlar için din ve vatan ayrılmaz bir bütündü. Ancak bazı din adamları için ise öncelik, dinin korunması ve geleneksel düzenin devamıydı. Bu nedenle, bazıları İstanbul'daki Osmanlı hükumetine bağlı kalmayı tercih etmiş olabilirler. Çünkü o dönemde halife aynı zamanda padişahtı ve dini otoriteyi temsil ediyordu. Bu durum, bazı din adamlarının Milli Mücadele'ye karşı mesafeli durmasına veya çekimser kalmasına yol açmış olabilir.
Bir diğer önemli sebep ise, o dönemin iletişim koşullarının zorluğu ve bilgi akışının kısıtlı olmasıydı. Anadolu'nun farklı bölgelerindeki din adamlarının olaylar hakkında farklı bilgilere sahip olması, farklı yorumlar yapmalarına neden olmuş olabilir. Ayrıca, bazı din adamları, Milli Mücadele'nin başlangıcında hareketin tam olarak ne yöne gideceğini kestirememiş olabilirler. Bu belirsizlik ortamı da farklı bakış açılarının ortaya çıkmasına zemin hazırlamış olabilir. Son olarak, bazı din adamları da kişisel nedenlerle veya bulundukları çevrenin etkisiyle farklı tavırlar sergilemiş olabilirler. Örneğin, bazı bölgelerde güçlü yerel liderlerin veya nüfuzlu kişilerin tutumu, din adamlarının da o yönde hareket etmesine neden olmuş olabilir. Özetle, din adamlarının Millî Mücadele'ye bakışlarındaki farklılıklar; siyasi görüş farklılıkları, dini öncelikler, bilgi eksikliği, belirsizlikler ve kişisel/çevresel faktörler gibi çeşitli nedenlerden kaynaklanmış olabilir.
