Medeni Kanun’un İsviçre’den alınmasının en önemli gerekçesi, İsviçre Medeni Kanunu’nun dönemin en modern ve kapsamlı medeni kanunlarından biri olmasıdır. Türkiye, hukuk sistemini çağdaşlaştırmak ve toplumsal yapıyı daha adil bir hale getirmek amacıyla, farklı ülkelerin medeni kanunlarını incelemiş ve İsviçre’nin medeni kanununun en uygun model olduğuna karar vermiştir. İsviçre Medeni Kanunu, özellikle kadın-erkek eşitliği, aile hukuku ve mülkiyet hakları gibi konularda oldukça ileri düzeyde düzenlemeler içermekteydi. Ayrıca, basit ve anlaşılır bir dile sahip olması, uygulanabilirliğini kolaylaştırıyordu. Türkiye’nin sosyal yapısı ve ekonomik durumu ile de uyumlu olması, bu kanunun seçilmesinde önemli bir etken olmuştur. Bu sayede, Türkiye’de kadınlara miras ve boşanma hakkı gibi birçok medeni hak tanınmış, aile yapısı ve toplum düzeni hukuki temellere oturtulmuştur. İsviçre Medeni Kanunu’nun laik bir yapıya sahip olması da, Türkiye’nin hukuk sistemini dini kurallardan bağımsız hale getirme hedefiyle örtüşmüştür. Bu nedenlerle, Türk Medeni Kanunu 1926 yılında İsviçre’den alınarak yürürlüğe girmiştir.
