Potsdam Konferansı'nda Rusya’nın istekleri kabul edilseydi, Türkiye’nin egemenlik haklarına büyük etkiler olabilirdi. Rusya, özellikle Türkiye’nin boğazlarındaki stratejik konumuna büyük ilgi gösteriyordu ve Boğazlar üzerinde daha fazla kontrol talep ediyordu. Eğer bu talepler kabul edilseydi, Türkiye'nin egemenliği ve bağımsızlığı daha sınırlı olabilirdi. Boğazlar, hem Karadeniz'e erişim açısından hem de askeri ve ekonomik açıdan çok önemli bir nokta olduğu için, Rusya’nın bu bölgedeki etkisi artmış olacaktı. Türkiye, bu durumda boğazlar üzerinde tam egemenlik hakkına sahip olamayabilir ve dışarıdan müdahalelere daha açık bir hale gelebilirdi. Ayrıca, Sovyetler Birliği'nin Orta Doğu’daki etkisini güçlendirmesi, Türkiye'nin uluslararası ilişkilerinde ciddi değişikliklere yol açabilirdi. Türkiye, Batı blokuyla ilişkilerini yeniden gözden geçirmek zorunda kalabilir ve güvenliği için farklı stratejiler geliştirmek durumunda kalabilirdi. Türkiye'nin kendi iç politikasında da bu durum, Sovyetler Birliği'nin etkisini azaltmaya yönelik bir iç direnişi artırabilir, ancak Batı ile olan ilişkilerinin de zorlaşmasına yol açabilirdi. Kısacası, Rusya’nın isteklerinin kabul edilmesi, Türkiye'nin bağımsızlık ve egemenlik hakları üzerinde ciddi baskılara yol açabilirdi.
