Türkiye, II. Dünya Savaşı’na girmemek için oldukça dikkatli ve dengeli bir dış politika izledi. Savaşın başlangıcında, Türkiye'nin coğrafi konumu, hem Almanya'nın hem de Müttefik Devletler'in dikkatini çektiği için, Türkiye, kendisini bu savaşın dışında tutmaya çalıştı. Türkiye, tarafsız kalmayı amaçlasa da, savaşın gidişatını izleyerek stratejik adımlar attı. İlk olarak, Türkiye’nin dış politikada izlediği en önemli strateji, hem Almanya’yla hem de İngiltere ve Sovyetler Birliği ile ilişkilerini dengede tutmaktı. Türkiye, Almanya ile ekonomik ilişkiler geliştirirken, aynı zamanda Sovyetler Birliği ve İngiltere ile de dostane ilişkiler kurmaya özen gösterdi.
Türkiye’nin izlediği diplomasi, aynı zamanda ülkenin güvenliğini sağlamaya yönelikti. Özellikle Sovyetler Birliği'nin Türkiye'ye yönelik toprak talepleri ve Batı'nın baskıları arasında, Türkiye denge politikası izledi. Türkiye, tarafsızlığını koruyarak savaşın dışında kalmayı başarmaya çalıştı. Ancak savaşın ilerleyen yıllarında, Müttefik Devletler’in Türkiye'ye daha yakın bir işbirliği yapma teklifleri arttı. Türkiye, 1941’de Sovyetler Birliği'ne yardım etme sözü vererek, Almanya'ya karşı siyasi bir tavır almış oldu. 1945’te ise, savaşa sonlarına doğru girerek, Müttefikler yanında savaşa katıldı. Ancak Türkiye, savaşın sonlarına kadar, savaşın dışında kalmayı başararak, savaşın getireceği ekonomik ve sosyal yıkımdan korunmuş oldu.
Türkiye'nin II. Dünya Savaşı'na girmemek için izlediği dış politika, hem siyasi hem de askeri olarak çok dikkatli ve pragmatik bir yaklaşım sergilemiştir. Bu diplomasi, Türkiye'nin hem bölgesel güvenliğini hem de savaşın yarattığı yıkımdan korunmasını sağlamıştır.
