Hitler’in izlediği yayılma politikası, Almanya'nın topraklarını genişletme ve dünya üzerindeki gücünü artırma amacını taşıyan bir stratejiydi. Bu politika, Almanya’nın Versay Antlaşması’nda kabul edilen toprak kayıplarını geri almayı ve ulusal gururu yeniden inşa etmeyi hedefliyordu. Hitler, Lebensraum (yaşam alanı) kavramını kullanarak, özellikle Doğu Avrupa’da genişlemeyi planladı. Bu, sadece Almanya'nın topraklarını artırma değil, aynı zamanda “ari ırk” olarak tanımladığı Alman halkına geniş bir yaşam alanı sağlama düşüncesini de içeriyordu.
Yayılma politikası, Nazi Almanyası'nın askeri gücünü kullanarak, komşu ülkeleri işgal etmek ve Avrupa'da egemenlik kurmak anlamına geliyordu. Bu doğrultuda, 1939’da Polonya’nın işgali ile savaşın başlamasına sebep oldu. Ayrıca, Almanya'nın Avusturya’yı ilhakı (Anschluss) ve Çekoslovakya’nın bazı bölgelerinin işgali de bu yayılmacı politikanın bir parçasıydı. Hitler, sadece toprak kazanmayı değil, aynı zamanda dünya genelinde ideolojik ve ırksal bir üstünlük kurma hedefi güdüyordu. Bu yayılma politikası, savaşın seyrini belirlemiş ve büyük bir yıkıma yol açmıştır.
