Kilikya, yani Adana ve çevresinin işgaline karşı oluşan milli direnişin haklılığı ile Misak-ı Milli kararları arasında çok yakın ve önemli bir ilişki vardır.
Bunu şöyle açıklayabiliriz:
Misak-ı Milli, Türk Kurtuluş Savaşı'nın temel hedeflerini ve prensiplerini belirleyen bir belgeydi. Aslında bir nevi "milli yemin" gibiydi. Bu kararlar, Türk milletinin hangi topraklar üzerinde bağımsız ve egemen bir şekilde yaşamak istediğini tüm dünyaya ilan ediyordu. Misak-ı Milli'nin en önemli noktalarından biri, Türklerin çoğunlukta olduğu ve tarihi olarak Türk yurdu olan toprakların bölünmez bir bütün olduğunu vurgulamasıydı. Yani, bu topraklarda yaşayan Türklerin kendi kaderlerini tayin etme hakkı vardı.
Şimdi Kilikya'ya geri dönelim. Adana ve çevresi, tarih boyunca Türklerin yaşadığı ve Türk kültürüyle yoğrulmuş bir bölgeydi. Bölgede önemli bir Türk nüfusu bulunuyordu. İşte bu nedenle, İtilaf Devletleri'nin, özellikle de Fransızların bu bölgeyi işgal etmesi, Misak-ı Milli kararlarına açıkça aykırıydı. Çünkü Misak-ı Milli, Türklerin çoğunlukta olduğu bu toprakların Türk yurdu olduğunu ve bölünemeyeceğini söylüyordu.
Bu nedenle, Kilikya'da oluşan milli direniş son derece haklı bir direnişti. Çünkü bu direniş, Misak-ı Milli kararlarında belirtilen Türk topraklarını savunmayı ve Türk milletinin kendi kaderini tayin etme hakkını korumayı amaçlıyordu. Kilikya halkı, işgale karşı direnişe geçerek, aslında Misak-ı Milli'ye bağlılığını ve bağımsızlık iradesini göstermiş oluyordu. Bu direniş, aynı zamanda Kurtuluş Savaşı'nın da önemli bir parçasıydı ve Türk milletinin bağımsızlığa ulaşmasında büyük rol oynamıştır.
