Balkan Antantı, Türkiye’nin 1930’lu yıllarda izlediği barışçıl dış politika açısından büyük bir öneme sahiptir. Bu antlaşma, 1934 yılında Türkiye, Yunanistan, Yugoslavya ve Romanya arasında imzalanmıştır. Türkiye, bu antant ile özellikle batı sınırlarını güvence altına alarak Avrupa’daki gelişmelere karşı daha sağlam bir diplomatik duruş sergilemiştir. Aynı zamanda, Balkan ülkeleriyle dostane ilişkiler geliştirerek olası tehditlere karşı ortak bir savunma anlayışı benimsemiştir. Türkiye, bu dönemde barışçı bir dış politika izlediği için komşularıyla iyi ilişkiler kurmaya özen göstermiştir ve bu antlaşma da bu politikanın bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Mustafa Kemal Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesine uygun şekilde hareket eden Türkiye, Balkan Antantı sayesinde Avrupa’daki yalnızlığını kırmaya çalışmış ve bölgesel iş birliklerine önem verdiğini göstermiştir. Ancak, II. Dünya Savaşı’nın başlamasıyla birlikte bu antlaşmanın etkisi azalmış ve ülkeler farklı politikalar izlemeye başlamıştır. Yine de Balkan Antantı, Türkiye’nin bölgesel barışa verdiği önemi ve çok taraflı diplomasi anlayışını gösteren önemli bir adımdır.
