Cephede savaşan bir asker olsaydım, içimde vatan sevgisi, cesaret ve görev bilinci gibi güçlü duygular hissederdim. Önümde zorlu bir mücadele olduğunu bilerek, ailemi, sevdiklerimi ve geride bıraktığım her şeyi düşünürdüm ama en çok da vatanım için burada olduğumu aklımdan çıkarmazdım. Korku hissetmem kaçınılmaz olurdu, çünkü savaşın ne kadar zor ve acı dolu olduğunu bilirdim. Ancak yanımdaki silah arkadaşlarım ve milletimin bana duyduğu güven, bu korkuyu yenmemi sağlardı. Vatan toprağını korumak, gelecek nesillere bağımsız bir ülke bırakmak için sonuna kadar mücadele etmek gerektiğini bilerek, hiç tereddüt etmeden savaşırdım. Gökyüzünde patlayan mermilere, üzerime yağan bombalara rağmen içimdeki inanç sarsılmazdı. Çünkü bu savaş, sadece toprak için değil, özgürlük, onur ve bağımsızlık için verilen bir mücadeleydi. Eğer gerekirse, bu uğurda canımı vermeye hazır olurdum, çünkü bilirdim ki benim ve arkadaşlarımın gösterdiği fedakârlık, vatanın sonsuza kadar yaşamasını sağlayacaktır.
