Ateşkes antlaşması, savaşan taraflar arasında çatışmaları durdurmak için yapılan geçici bir anlaşmadır. Bu antlaşma, savaşın tamamen sona erdiği anlamına gelmez, sadece taraflar arasında belirli bir süre için silahların susmasını sağlar. Ateşkes genellikle barış görüşmelerine zemin hazırlamak amacıyla yapılır. Barış antlaşmaları ise savaşın resmi olarak sona erdiğini ve taraflar arasındaki yeni siyasi, ekonomik ve sınır düzenlemelerini belirleyen kalıcı anlaşmalardır. Yani ateşkes, savaşın devam edip etmeyeceği konusunda kesin bir karar vermezken, barış antlaşması savaşın tamamen bittiğini gösterir. Ateşkes sürecinde taraflar bazen müzakereler yoluyla barışa ulaşabilir, ancak bazen de savaş tekrar başlayabilir. Örneğin, I. Dünya Savaşı'nda 1918'de imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması, Osmanlı Devleti için savaşın sona erdiğini göstermiş ancak bu bir barış antlaşması olmadığı için daha sonra Sevr Antlaşması gibi resmi barış anlaşmaları imzalanmıştır. Bu nedenle ateşkes, geçici bir çözümken, barış antlaşması savaşın tamamen bitmesini sağlayan kesin bir çözümdür.
