Mustafa Kemal’in mitingler sırasında azınlıklara karşı bir saldırı ve düşmanlık yapılmamasını istemesinin en önemli amacı, Millî Mücadele’nin haklı bir direniş hareketi olduğunu göstermek ve dünya kamuoyunda olumsuz bir izlenim oluşmasını engellemektir. Osmanlı Devleti’nin son döneminde birçok farklı etnik grup bir arada yaşıyordu ve bazı azınlıklar işgalci güçlerle iş birliği yaparak ayrılıkçı faaliyetlerde bulunuyordu. Ancak Mustafa Kemal, halkın bu duruma öfkeyle yaklaşmasının yanlış sonuçlar doğurabileceğini biliyordu. Eğer Türk halkı azınlıklara karşı saldırgan bir tutum sergileseydi, işgalci devletler bunu bahane ederek daha ağır müdahalelerde bulunabilir ve Millî Mücadele’nin haklılığını gölgeleyebilirdi.
Ayrıca, Mustafa Kemal herkesin eşit haklara sahip olduğu bir ülke kurmayı hedeflediğinden, halkın birlik ve beraberlik içinde hareket etmesini istiyordu. Azınlıklara yönelik bir saldırı, hem iç huzuru bozabilir hem de Türkiye'nin bağımsızlık mücadelesine zarar verebilirdi. Bu yüzden mitinglerde halkın yalnızca işgale karşı tepki göstermesi, ancak taşkınlık yapmaması gerektiğini vurgulamış ve mücadeleyi barışçıl bir şekilde yürütmeye özen göstermiştir. Bu tutumu sayesinde Türkiye, dünya kamuoyunda haklı bir direniş hareketi olarak tanınmış ve Millî Mücadele sürecinde büyük destek görmüştür.
