Millî Mücadele’nin hazırlık döneminde Türk halkının çeşitli direniş grupları ve cemiyetler kurmasının temel amacı, vatan topraklarını işgallerden korumak ve bağımsızlıklarını savunmaktır. Osmanlı hükümetinin Mondros Ateşkes Antlaşması’nın şartlarına boyun eğmesi ve işgallere karşı yeterli tepkiyi gösterememesi, halkı kendi kaderini eline almaya itmiştir. Bu cemiyetler, öncelikle kendi bölgelerini korumak amacıyla kurulmuştur. Yunan işgaline karşı İzmir Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti gibi, her cemiyet kendi bölgesinde işgale karşı halkı örgütlemeyi ve mücadele etmeyi amaçlamıştır.
Bu gruplar aynı zamanda propaganda faaliyetleri de yürütmüşlerdir. Mitingler ve yayın organları aracılığıyla halkı işgallerin ciddiyeti hakkında bilgilendirmiş ve millî bilinçlerini uyandırmışlardır. Cemiyetler, bölgesel olmalarına rağmen, işgallere karşı ulusal bir direniş ruhu oluşturmaya katkı sağlamıştır. Bu bölgesel direnişler, daha sonra Sivas ve Erzurum kongreleri gibi millî birliğin sağlanacağı platformlara zemin hazırlamıştır. Bu cemiyetler, silahlı direnişin yanı sıra diplomatik ve siyasi yollarla da vatanın işgalden kurtarılmasına katkıda bulunmayı amaçlamıştır.
