Mustafa Kemal Paşa, vatanın kurtuluşu için tam bağımsızlığı öngörmektedir. O, Mondros Ateşkes Antlaşması sonrasında başlayan işgallerin ancak milletin kendi gücü ve iradesiyle sona erebileceğine inanmıştır. Bu yüzden İstanbul Hükümeti'nin işgallere sessiz kalmasını ve itilaf devletlerinin isteklerini kabul etmesini yanlış bulmuştur.
Paşa, kurtuluş için herhangi bir devletin himayesi veya mandası altına girmeyi reddetmiştir. Bu düşünceyi, Erzurum ve Sivas Kongrelerinde alınan "manda ve himaye kabul edilemez" kararlarıyla açıkça ortaya koymuştur. Ona göre, bir milletin özgürce yaşayabilmesi için her türlü dış müdahaleden uzak, tam bağımsız olması şarttır. Bu da ancak milletin egemenliğini esas alan bir yönetimle, yani ulusal egemenlikle mümkün olabilir.
Bu yüzden Mustafa Kemal Paşa, kurtuluşun ancak ulusal bir mücadele ile sağlanabileceğini ve bu mücadelenin de egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğu bir devletle taçlandırılması gerektiğini savunmuştur.
