Büyük Millet Meclisi'nin açılması, ulusal egemenliğe çok büyük katkılar sağlamıştır. Öncelikle, meclisin açılmasıyla birlikte milletin iradesi ilk kez doğrudan yönetime yansımıştır. Daha önce padişah ve İstanbul Hükümeti tarafından yönetilen devletin yerine, halkın seçtiği temsilcilerden oluşan bir meclis geçmiştir. Bu durum, "Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir." ilkesinin hayata geçirilmesidir.
Meclisin açılması aynı zamanda, Milli Mücadele'ye yasal ve meşru bir zemin kazandırmıştır. Bu sayede, hem yurt içinde hem de uluslararası alanda, direnişin bir avuç maceracının hareketi değil, milletin iradesini temsil eden yasal bir kurum tarafından yürütüldüğü anlaşılmıştır.
Meclis, yasama, yürütme ve yargı yetkilerini kendinde toplamıştır. Bu, savaş döneminin zorunluluğu olarak ortaya çıkan "güçler birliği" ilkesini göstermektedir. Bu sayede kararlar daha hızlı alınmış ve uygulanmıştır. Bu durum, milli egemenliğin pratikte nasıl işlediğini de kanıtlamıştır.
