Büyük Millet Meclisi'nin açılması, hem yurt içinde hem de yurt dışında birçok kesimi rahatsız etmiştir. Meclis, öncelikle Osmanlı Devleti'nin başı olan padişahı ve İstanbul Hükümeti'ni rahatsız etmiştir. Meclisin açılmasıyla birlikte, İstanbul Hükümeti'nin otoritesi sarsılmış ve egemenlik padişahtan alınıp millete geçmiştir. Bu durum, onların yönetimdeki gücünü kaybetmelerine neden olmuştur.
Meclis ayrıca, İtilaf Devletleri'ni de rahatsız etmiştir. Çünkü bu meclis, onların Anadolu'daki işgal planlarını ve sömürgeci politikalarını engelleyecek milli bir direnişin yasal temsilcisi olmuştur. Meclisin varlığı, İtilaf Devletleri'nin Anadolu'yu istedikleri gibi paylaşmalarına karşı bir engel oluşturmuştur.
Milli Mücadele'ye karşı olan ve İstanbul Hükümeti'ni destekleyen bazı gruplar ve kişiler de meclisten rahatsızlık duymuştur. Bu kişiler, meclisin güçlenmesiyle kendi çıkarlarının zarar göreceğini düşünmüş ve Meclis'e karşı ayaklanmaların çıkmasına neden olmuştur. Bu ayaklanmaların temel amacı, meclisi ortadan kaldırmak ve yeniden eski düzeni kurmaktı.
