Haçlı Seferleri ve sömürgecilik arasında bir bağlantı kurmak için her iki olayın da temel nedenlerine ve sonuçlarına bakabiliriz. Her iki kavram da ekonomik, dinî ve siyasi motivasyonlarla ortaya çıkmıştır.
Öncelikle Haçlı Seferleri, ilk başta kutsal toprakları Müslümanlardan geri almak gibi dinî bir amaçla başlamış olsa da, zamanla Avrupa devletleri için yeni topraklar ve ticaret yolları elde etme amacı da taşımıştır. Seferler sırasında Avrupalılar, Doğu Akdeniz'de kaleler ve yerleşim yerleri kurmuş, burada ticaret merkezleri oluşturarak Doğu'nun zenginliklerini Avrupa'ya taşımışlardır. Bu durum, Avrupa'nın daha sonraki yüzyıllarda gerçekleştireceği keşifler ve sömürgecilik hareketleri için bir ön hazırlık gibi düşünülebilir. Çünkü bu seferler, Avrupalıların farklı coğrafyaları tanımasına ve buraların kaynaklarına ilgi duymasına yol açmıştır.
Sömürgecilik ise, Avrupa devletlerinin özellikle 15. yüzyıldan itibaren başlattığı bir harekettir. Bu hareketin temelinde yeni ticaret yolları bulma, yeni kaynaklara ulaşma ve siyasi güçlerini artırma isteği vardır. Bu bağlamda, Haçlı Seferleri sırasında kazanılan deneyimler ve kurulan ekonomik bağlar, sömürgecilik için bir altyapı oluşturmuştur. Örneğin, Haçlı Seferleri ile Doğu'ya gelen tüccarlar ve denizciler, edindikleri bilgilerle coğrafi keşiflere ve yeni yerlerin keşfedilmesine öncülük etmişlerdir.
Her iki olayın da ortak noktası, bir bölgedeki kaynakları kendi çıkarları için kullanma, buralarda kontrol kurma ve yayılmacı bir politika izlemedir. Haçlı Seferleri'nde dinî amaçlar ön planda gibi görünse de, ekonomik ve siyasi amaçlar da her zaman var olmuştur. Sömürgecilikte ise ekonomik ve siyasi nedenler daha belirgin olsa da, bazen dinî yayılmacılık da işin içine girmiştir. Dolayısıyla, Haçlı Seferleri'nin yarattığı yayılmacı zihniyet ve Doğu'nun zenginliklerine duyulan ilgi, sömürgeciliğin başlaması için bir zemin hazırlamıştır.
