Bir kelimeyi bilmeden o kelimeyle ifade edilen kavram hakkında düşünmek mümkündür. Dil ve düşünce birbiriyle çok bağlantılı olsa da, düşüncenin dilin önüne geçebildiği durumlar vardır. Düşünce, zihnimizde kelimelerden bağımsız bir şekilde var olabilir.
Buna en iyi örnek, bir duyguyu veya fikri anlatmaya çalışırken "dilimin ucunda" dememizdir. Bu, o duygunun veya fikrin kafamızda var olduğunu ama ona karşılık gelen kelimeyi bulamadığımızı gösterir. Bu durumda, kavram zihnimizde olmasına rağmen, onu isimlendirecek kelimeden yoksunuzdur.
Bir diğer örnek ise küçük çocuklar olabilir. Bir bebek, bir nesnenin sıcak olduğunu kelimeyi bilmeden de anlar ve ona dokunmaktan kaçınır. Bu, "sıcak" kavramının kelimesi olmadan da düşünce olarak var olabildiğini gösterir.
Ancak bir kelimeyi bilmek, o kavram hakkındaki düşüncemizi çok daha net ve düzenli hale getirir. Kelime, o kavrama bir etiket yapıştırarak onu diğerlerinden ayırmamızı, onun hakkında daha derinlemesine düşünmemizi ve bu düşünceyi başkalarına aktarmamızı sağlar. Bu yüzden, kelime kavramın varlığı için şart olmasa da, kavramın gelişmesi ve işlenmesi için çok önemli bir araçtır.
