Besinlerin emilimi sırasında ince bağırsaktaki villuslar ve onların üzerindeki yapılar, emilim yüzey alanını çok büyük ölçüde artırır.
İnce bağırsağın iç yüzeyi, düz bir boru şeklinde değil, binlerce küçük, parmak şeklindeki kıvrımlar olan villuslar ile kaplıdır. Bu kıvrımlar, ince bağırsağın iç yüzeyini ilk aşamada kat kat artırır.
Daha da önemlisi, her bir villusun yüzeyini oluşturan epitel hücrelerinin zarları üzerinde de mikroskobik düzeyde küçük çıkıntılar bulunur. Bu çıkıntılara mikrovillus denir. Mikrovilluslar bir araya gelerek fırçamsı kenarı oluşturur.
Bu üç düzeydeki kıvrımlı yapı (bağırsak kıvrımları, villuslar ve mikrovilluslar), ince bağırsağın besinleri emebileceği toplam yüzey alanını normal bir boru yüzeyine göre yaklaşık olarak 600 kat artırabilir. Yüzey alanının bu kadar geniş olması, sindirimi tamamlanmış olan glikoz, amino asit ve yağ asitleri gibi besinlerin vücuda hızlı ve verimli bir şekilde aktarılmasını sağlar.
