Ankara Savaşı, 28 Temmuz 1402 tarihinde, Osmanlı Devleti Sultanı Yıldırım Bayezid ile büyük Türk-Moğol İmparatoru ve Timurlu Devleti'nin kurucusu Emir Timur arasında, Ankara'nın kuzeydoğusundaki Çubuk Ovası'nda gerçekleşmiştir.
Savaşın temel nedenleri, her iki güçlü Türk hükümdarının da Anadolu ve çevresindeki topraklar üzerinde tam hakimiyet kurma iddiası ve evrensel bir cihan hakimiyeti düşüncesine sahip olmalarıdır. Ayrıca, Yıldırım Bayezid'in Anadolu'da beylikleri Osmanlı idaresine almasıyla yurtlarını kaybeden beylerin Timur'a sığınarak onu kışkırtması ve aralarında karşılıklı ağır mektuplaşmalarla restleşmeler yaşanması gerilimi tırmandırmıştır.
Muharebe, Timur'un savaş filleri, sayıca üstün ve dinlenmiş ordusu ile Yıldırım Bayezid'e karşı kazandığı kesin zaferle sonuçlanmıştır. Savaş sırasında Osmanlı ordusunun sol kanadında bulunan bazı Anadolu beyliklerine ait kuvvetlerin ve Kara Tatarların saf değiştirip Timur'un tarafına geçmesi, Osmanlı'nın yenilgisinde önemli rol oynamıştır.
Bu savaşın en önemli sonucu, Yıldırım Bayezid'in esir düşmesi ve Osmanlı Devleti'nin on bir yıl sürecek olan Fetret Devri'ne girmesi olmuştur. Fetret Devri, taht kavgaları ve siyasi birliğin bozulmasıyla devleti dağılma tehlikesiyle karşı karşıya bırakmış, ancak Çelebi Mehmed'in tahtı ele geçirip birliği yeniden sağlamasıyla sona ermiştir. Bu yüzden Çelebi Mehmed "Devletin ikinci kurucusu" olarak da anılır. Ayrıca, Osmanlı'nın batıdaki ilerleyişi durmuş ve İstanbul'un fethi gecikmiştir.
