Osmanlı Devleti'nin, özellikle kuruluş ve yükselme dönemlerinde, Balkanlarda geniş topraklar kazanmasına rağmen önemli bir toprak kaybı yaşamamasının nedenlerinden biri, uyguladığı İskân Siyasetidir.
Bu siyaset ile Anadolu'dan getirilen Türkmen aileler, fethedilen Balkan topraklarına yerleştirilmiştir. Bu yerleştirme, bölgede kalıcı bir Türk nüfusu ve kültürel iz bırakarak fetihlerin kalıcılığını sağlamıştır. Aynı zamanda, yerli halkın vergiden muaf tutulması gibi uygulamalarla bölge halkının devlete olan bağlılığı artırılmış ve bölge halkları arasında yaygın olan dinî ve mezhepsel çatışmalardan rahatsız olan Ortodoks halka Osmanlı'nın adil ve hoşgörülü yönetimi cazip gelmiştir.
Bu durum, kritik dönemlerde, özellikle Ankara Savaşı sonrasındaki Fetret Devri'nde bile, Balkanlar'daki yerel halkın ve prensliklerin Osmanlı'ya karşı büyük bir isyan hareketine girişmesini engellemiş ve Osmanlı'nın Balkanlardaki topraklarının büyük ölçüde korunmasına yardımcı olmuştur. Yani, İskân Siyaseti ve beraberindeki adaletli yönetim anlayışı, bölgede toplumsal dengeyi ve istikrarı sağlayarak toprakların elde tutulmasında kilit rol oynamıştır.
