Osmanlı Devleti'nde ilk kez iç borçlanma (Esham usulü), III. Mustafa döneminde bir proje olarak ortaya çıkmış, ancak uygulamaya geçirilmesi I. Abdülhamit döneminde olmuştur.
Esham usulü, devletin artan para ihtiyacını karşılamak amacıyla 1775 yılında çıkarılmış ve I. Abdülhamit döneminde resmen uygulamaya konularak, Osmanlı'nın modern anlamdaki ilk iç borçlanma sistemi haline gelmiştir. Bu sistem, devlet gelirlerinin belirli bir kısmının paylara (hisselere) ayrılarak halka satılmasına dayanmıştır.
