Osmanlı Devleti'nde hastaların tedavi edildiği ve aynı zamanda tıp eğitiminin de verildiği sağlık kurumlarına farklı isimler verilmiştir. Bu isimlerin en yaygın olanı Dârüşşifâ'dır. Arapça kökenli bu kelime, "şifa evi" veya "şifa yurdu" anlamına gelir. Özellikle Fatih Sultan Mehmet, Sultan II. Bayezid ve Kanuni Sultan Süleyman gibi padişahların yaptırdığı büyük külliyelerin (büyük cami ve çevresindeki sosyal yapılar) önemli bir parçası olarak Dârüşşifâlar inşa edilmiştir.
Dârüşşifâ ile hemen hemen aynı anlama gelen bir diğer isim de Dârüssıhhâ'dır; bu da "sağlık evi" veya "sağlık yeri" demektir.
Bu kurumlara verilen bir başka isim de Farsça kökenli olan Bîmârhâne'dir. Bu kelime "bîmâr" (hasta) ve "hâne" (ev) sözcüklerinden oluşur ve "hastalar evi" anlamına gelir. Bîmârhâne terimi, Selçuklular döneminden beri kullanılan ve Osmanlılarca da benimsenen bir isimdi.
Ayrıca Şifâhâne ("şifa evi") ismi de bu sağlık kurumları için kullanılmıştır.
Zaman içerisinde, özellikle akıl ve ruh sağlığı hastalarının tedavi edildiği ve bakıldığı kurumlar için Tımarhâne ismi daha belirgin hâle gelmiştir.
-
yüzyıldan itibaren ise modernleşmenin etkisiyle, günümüzde de kullandığımız Farsça kökenli Hastahane (günümüz Türkçesiyle "hastane") kelimesi yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır.
