Cebirin kurucusu olarak, 9. yüzyılda Bağdat'taki Beyt'ül-Hikme'de yaşamış olan Fars matematikçi, astronom ve coğrafyacı Muhammed bin Musa el-Hârizmî kabul edilir.
Hârizmî'yi "cebirin kurucusu" yapan en önemli çalışması, "El-Kitâbü'l-Muhtasar fî Hisâbi'l-Cebr ve'l-Mukâbele" (Cebir ve Mukabele Hesabı Üzerine Özet Kitap) adlı eseridir. Bu eser, birinci ve ikinci dereceden denklemlerin sistematik olarak nasıl çözüleceğini gösteren ilk kitaptır. Hârizmî, bu kitabıyla problemleri (bilinmeyen değerleri kullanarak) denklemler aracılığıyla çözme yöntemini ayrı bir bilim dalı hâline getirmiştir. Zaten bugün kullandığımız "cebir" kelimesi de (Batı dillerine "algebra" olarak geçmiştir), Hârizmî'nin kitabının adındaki "el-Cebr" kelimesinden gelmektedir.
