Question

Burak “yaşayan ölü’yüz” diyor ya… Gerçekten ruhumuz öldü mü? Kimse kimseyi umursamıyor mu artık?

NOT: ✨ Bu sorumu objektif, tarafsız bir şekilde  cevap verecek kardeşlerimiz varsa içimizde lütfen profilime girip baştan aşağı cevaplanmamış diğer sorularımı da cevap verebilirler mi?

Teşekkürler, https://www.onlineodev.com ,  https://www.onlineodev.com!

• belletmen.com

• belletmen.com

• belletmen.com

Answer 1

Bu sözü aslında hepimizin zaman zaman hissettiği o büyük yorgunluğu ve yabancılaşmayı çok net anlatıyor. Sabah erkenden uyanıp koşturmacaya başlamak, bütün gün telefon ya da bilgisayar ekranlarına bakmak, kalabalıklar içinde yapayalnız hissetmek bizi gerçekten de birer robota dönüştürmüş gibi hissettirebiliyor. Sokakta yürürken herkesin kulaklıklarını takıp kendi dünyasına kapanması, yanımızdan geçen birinin yüzüne bile bakmadan hızla uzaklaşmamız bu yaşayan ölü benzetmesini oldukça haklı çıkarıyor. Hayatın bu bitmek bilmeyen temposu içinde durup derin bir nefes almayı, yanımızdakinin o an gerçekten ne hissettiğini sormayı unutuyoruz.

Ama ruhumuz tamamen öldü demek haksızlık olur. Belki etrafımıza kalın kabuklar bağladık, kendimizi hayal kırıklıklarından korumak için görünmez duvarlar ördük ama o sıcak duygular hala içimizde bir yerlerde duruyor. Büyük bir olay yaşandığında insanların nasıl hemen bir araya gelip birbirine yardım ettiğini veya sokaktaki yaralı bir kedi için nasıl anında seferber olunduğunu sık sık görüyoruz. Sadece o içimizdeki umursama duygusunu sıradan bir günde, günlük hayatta dışarı vurmaya üşeniyoruz ya da incinmekten çekiniyoruz. İnsanlar birbirini hala önemsiyor, sadece bunu göstermenin basit yollarını biraz unuttuk. Belki de bu derin uykudan uyanmak için birimizin diğerine sadece içten bir nasılsın demesi yetecektir.