Organik bileşiklerin üretilmesi için “yaşam gücü” gerektiği tezi, üre organik bileşiğin yapay olarak sentezlenmesi ile son bulmuştur.
Alman kimyacı Friedrich Wöhler, 1828 yılında amonyum siyanatı (NH4OCN) ısıtarak, tamamen organik olan üreyi elde etmiştir. Bu yöntem, Wöhler sentezi olarak anılan ve “yaşam gücü” tezini yıkan bir dönüm noktası olarak kabul edilir.
